Nieuwsbrief niet goed weergegeven? Bekijk de online versie.
   
  Utrecht - 01 maart 2017
 

Beoordelen en beschermen

 
 

Vrijdag 24 februari vond het symposium ‘Beoordelen en Beschermen - Dilemma’s rond hulp aan kwetsbare slachtoffers’ plaats in Ede. Slachtofferhulp Nederland organiseerde dit sympsosium samen met de Politie in het kader van de Europese Dag van het Slachtoffer op 22 februari. Onder het artikel met de conclusies van het symposium vindt u de 3 laatste nieuwsberichten van onze website.

   
   

Dilemma’s rond hulp aan kwetsbare slachtoffers

Ieder slachtoffer profiteert van een goede samenwerking in de strafrechtelijke keten, maar voor de juiste ondersteuning van kwetsbare slachtoffers is die samenwerking van essentieel belang. Dat is de conclusie van het symposium ‘Beoordelen en beschermen’ dat Slachtofferhulp Nederland en de Politie organiseerden ter gelegenheid van de Europese Dag van het Slachtoffer.

Voor sommige mensen is de kans groter dat zij (herhaald) slachtoffer worden van een misdrijf dan voor anderen. Of ze ervaren daarvan een grotere impact. Deze kwetsbare slachtoffers hebben gespecialiseerde ondersteuning nodig; de Europese richtlijn met minimumnormen voor slachtoffers noemt hiervoor onder andere de individuele beoordeling. Dit thema van beoordeling en bescherming staat hoog op de agenda. Met een aantal proefprojecten bereiden ketenpartners zich voor op 1 januari 2018, het moment dat de individuele beoordeling in de hele strafrechtketen ingevoerd moet zijn. Uit de eerste resultaten van die projecten blijkt dat kwetsbare slachtoffers veel baat hebben bij deze individuele beoordeling. Maar bij dit maatwerk komen professionals en ketenpartners wel allerlei uitdagingen tegen.

Uitdaging: kwetsbaarheid herkennen

Kwetsbaarheid en beperkingen vaststellen bij slachtoffers is op zichzelf al een ingewikkelde taak voor professionals. Zeker bij een doelgroep die er alles aan doet om die beperkingen te verhullen, volgens Hendrien Kaal, lector aan de Hogeschool Leiden. Zij sprak over de groep mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB). ‘Zij zijn waarschijnlijk oververtegenwoordigd in de slachtofferketen. Grootste uitdaging is allereerst om te achterhalen of iemand licht verstandelijk beperkt is. Het is niet te zien aan de buitenkant, en mensen zijn vaak goed in staat om hun beperking te verhullen. Tijd én maatwerk zijn vervolgens nodig om hen op de juiste manier te ondersteunen en beschermen.’ 

Uitdaging: samenwerken vanuit een gezamenlijk belang

Dat samenwerking tussen ketenpartners essentieel is om slachtoffers goed te ondersteunen, daarover is iedereen het wel eens. Maar hoe moet je die samenwerking stroomlijnen? Dat is nog een groot vraagstuk. ‘Samenwerken is moeilijk’, stelde John Goedee, Bijzonder Hoogleraar Complexe Samenwerkingsprocessen Universiteit Tilburg. ‘Veel organisaties zijn geneigd om langs elkaar heen te werken, elkaars expertise niet goed in te zetten en geen duidelijke afspraken te maken over het resultaat. De topdown-organisatiestructuur van veel organisaties belemmert een goede samenwerking. Vaak staan de eigen organisatiedoelen centraal en niet het belang van het slachtoffer. Mooi beginpunt voor een soepele samenwerking is dat ketenpartners samen leidende principes vaststellen. Die vormen dan de basis voor de samenwerkingsstructuur. Waarin partijen samen verantwoordelijk zijn voor het resultaat.’

Kans: ervaring inzetten

Roser Vlug Vives Batista is nabestaande van een geweldslachtoffer en riep professionals op om altijd te kijken naar de omstandigheden van het slachtoffer dat tegenover je zit. ‘Pas dan kun je bepalen of iemand meer aandacht en ondersteuning nodig heeft. Want is niet ieder slachtoffer kwetsbaar?’ Roser benadrukte dat zij en vele andere lotgenoten hun ervaringen graag delen met professionals. ‘Maak daar gebruik van. Leer ervan. Dan is het ons niet voor niets overkomen. Zie ons als volwaardige partners om de slachtofferzorg continu te evalueren en verbeteren.’

Lees het bericht op onze website

   
     
   

Wat verscheen onlangs op onze website?

Hieronder ziet u welke 3 berichten we onlangs publiceerden op onze website. U leest de berichten via onderstaande links online.

  

1. Onderzoek naar seksuele intimidatie en misbruik in de Nederlandse sport, 1 maart 2017: 
Mensen die hun verhaal kwijt willen of ondersteuning nodig hebben, kunnen terecht bij de Hulplijn van Slachtofferhulp Nederland via 0900 9999 001.

2. Onderzoek naar slachtoffers die niet willen deelnemen aan bemiddeling, 22 februari 2017:
Slachtoffers zijn gebaat bij volledige informatie.

3. Vanavond in Zembla: misbruik in de kerk, 22 februari 2017:
Zembla onderzoekt of de slachtoffers recht is gedaan. Kijk vanavond om 21.20 uur naar Zembla op NPO 2.

Ga naar alle nieuwsberichten

   
     
  Afmelden

Volg ons ook op:

   

Misbruikslachtoffer Roos Haase werd als baby van 2 uur oud door haar moeder weggegeven aan een pleeggezin. Daar werd ze tot haar achttiende misbruikt. "Alles van slaan, schoppen, vernederen, tot seksueel misbruik", vertelt ze.

Het kan niet anders dan dat ze dat geweten heeft, maar ze heeft er niets aan gedaan.

Roos Haase

Lees hier het artikel op NOS.nl

Deze film is tot stand gekomen met dank aan: Filmgroep het Accent Gorssel/Lochem

 

roosvandantzig

Vanmorgen vroeg ( 7.00 uur ) was  voorzitter Barth van Eeten te beluisteren bij het NOS Radio1 Journaal.

Barth van Eeten, voorzitter van slachtofferorganisatie Seksueel Kindermisbruik Instellingen Pleeggezinnen (SKIP), noemt nog een belangrijke voorwaarde waaraan veel slachtoffers niet kunnen voldoen. "Je moet het misbruik ook kunnen bewijzen." Maar dat is ongelooflijk lastig, zegt hij. "Heel veel archieven zijn weg. En veel zaken speelden in de jaren 50 en 60. Veel volwassenen van toen zijn er gewoon niet meer. Ook zijn instellingen voor seksueel misbruik door fusies en overnames overgegaan in andere instellingen."

10.000 slachtoffers

Van Eeten noemt het ook een "groot probleem" dat de instellingen van nu de schadevergoedingen moeten betalen. "Dat is natuurlijk een heel rare regeling. Het is letterlijk gebeurd dat de instelling tegen het slachtoffer zei: als wij uw schadevergoeding betalen, gaat dat ten koste van de zorg die wij verlenen aan kinderen van nu." Zo'n uitspraak legt nog meer druk op de slachtoffers, zegt hij.

Hij denkt dat al die voorwaarden zijn bedacht om te voorkomen dat alle mensen die seksueel misbruikt zijn, daar melding van doen. En dat is volgens hem ook gebeurd. Veel mensen zijn niet naar de commissie gestapt en er zijn waarschijnlijk veel meer slachtoffers, zegt Van Eeten. "De commissie-Samson heeft onderzoek gedaan en een inschatting gemaakt dat in totaal ongeveer 10.000 kinderen zijn misbruikt."

Het onderzoek van de commissie geweld jeugzorg loopt via een meldpunt, je kunt hier meer informatie vinden.

De vragenlijst is behoorlijk uitgebreid en waarschijnlijk duurt het invullen minimaal 60 minuten. Je kunt heen- en weer springen tussen de verschillende pagina’s, maar je kunt de vragenlijst niet tussendoor opslaan en afsluiten. Er wordt wel gewerkt aan deze mogelijkheid. 

Naasten spelen belangrijke rol in hulp aan slachtoffers seksueel geweld

40% van de vrouwen en 13% van de mannen in Nederland komt jaarlijks in aanraking met fysiek seksueel grensoverschrijdend gedrag. Denk hierbij aan aanraken, zoenen, vingeren, aftrekken en geslachtsgemeenschap. Deze cijfers betekenen dat zich in vrijwel iedere sociale kring tenminste 1 slachtoffer van seksueel geweld bevindt. Alleen weten wij vaak niet wie dit is. Slachtoffers van seksueel geweld zwijgen vaak; uit schaamte, uit schuldgevoel of door het taboe dat er op rust.

Oproep publiekelijke steun slachtoffers

Slachtofferhulp Nederland start daarom vandaag een nieuwe social mediacampagne gericht op juist de naasten van slachtoffers van seksueel geweld. Via Facebook en Twitter worden zij opgeroepen slachtoffers van seksueel geweld publiekelijk te steunen zodat zij de stilte durven te verbreken.

Erover praten helpt

Slachtoffers die hun verhaal hebben verteld, geven aan dat dit enorm oplucht. Dit is ook te zien in het filmpje van Sandor, slachtoffer van seksueel misbruik: "Toen ik ging praten, kwam er een soort bevrijding over mij heen. Hoe moeilijk het ook was." Ook Harry Crielaars, voorzitter Raad van Bestuur van Slachtofferhulp Nederland geeft aan hoe belangrijk dit is. "Op onze website verbreekdestilte.nl geven wij als eerste stap aan: 'Praat erover met iemand in je omgeving. Dit kan een vriend of vriendin zijn, maar bijvoorbeeld ook je huisarts.' Het maakt daarbij niet uit of het misbruik recent heeft plaatsgevonden of al langer geleden. Het is vaak de eerste stap naar erkenning en herstel."

Landelijke Hulplijn

Slachtoffers, naasten en andere betrokkenen van seksueel misbruik kunnen sinds 2012 terecht bij de Landelijke Hulplijn via 0900 9999 001. Deze Hulplijn richt zich ook op slachtoffers van lichamelijk en psychisch geweld. Speciaal getrainde medewerkers van Slachtofferhulp Nederland bieden een luisterend oor, geven praktische tips en juridisch advies. Samen met het slachtoffer gaat de medewerker op zoek naar passende hulp. Indien nodig verwijst de medewerker gericht door naar specialistische hulpverlening en lotgenotengroepen. Ook naasten kunnen terecht bij de Hulplijn. Bijvoorbeeld bij een vermoeden van misbruik in de omgeving of als men iemand kent die slachtoffer is (geweest). De Hulplijn heeft ook een website met veel informatie en de mogelijkheid om via mail contact op te nemen: www.verbreekdestilte.nl. Op deze site staat ook informatie over de financiële regelingen bij misbruik in de jeugdzorg (commissie Samson) en rooms-katholieke kerk (commissie Deetman) en over het onderzoek naar geweld in de jeugdzorg (commissie de Winter).                   

Bron cijfers: http://www.rutgers.nl/feiten-en-cijfers/kennisdossiers/seksuele-grensoverschrijding/de-feiten-beeld-over-seksuele

 

De regels van de Tijdelijke regeling en Het Statuut moeten op de schop!

Voor mensen die, tussen 1945 en 2012, te maken hebben gehad met seksueel misbruik binnen een instelling of pleeggezin, zijn er twee regelingen in het leven geroepen, te weten: de Tijdelijke regeling en het Statuut. Beide regelingen lopen eind februari 2017 af. De periode dat deze regeling van kracht is, is veel te kort en dat zal er vast mee te maken hebben, dat mensen pas over seksueel misbruik kunnen praten wanneer ze daaraan toe zijn. Wat er ook mee te maken zal hebben, is het feit dat je wel een heel sterke zaak moet hebben wil je in aanmerking kunnen komen voor het Statuut. Mensen moeten namelijk bewijzen, dat wanneer ze binnen een instelling seksueel geweld ondervonden van huisgenoten, er tenminste één medewerker van de instelling op de hoogte was en niets deed. Voor kinderen in een pleeggezin gold ook zo’n regel: wanneer het misbruik plaatsvond binnen de kringen van het pleeggezin, dan moet je nu kunnen bewijzen dat tenminste één medewerker van de plaatsende instantie op de hoogte was en niets deed.

Het is onvoldoende wanneer men dat aannemelijk kan maken, steunbewijs is niet voldoende, hier gaat het om hard bewijs. Mocht zoiets ooit in een dossier gestaan hebben, dan is de kans om dit terug te vinden erg klein, immers door de tijd heen waren er wisselende regels met betrekking tot de vernietiging van dossiers, zodat hier nu niets meer van terug te vinden is. Daarnaast is het zo dat dergelijke meldingen hun weg naar een dossier dikwijls niet vonden. Bijvoorbeeld wanneer een medewerker of voogd/voogdes wel op de hoogte was, maar niets deed.

De wegen van de regelingen zijn zwaar, en die van het Statuut extra zwaar, omdat het bewijs maar zelden geleverd kan worden.

Voor mensen die als kind misbruikt werden door een medewerker van de instelling of door iemand van de plaatsende instantie, geldt deze bewijseis niet, want in dat geval was van de instelling of de plaatsende instantie tenminste één persoon op de hoogte. Te weten: de dader. En nee, die deed doorgaans niets om het misbruik te stoppen. Dan rest nog het misbruik op zich aannemelijk te maken.

Wanneer men een beroep doet op het Statuut, stelt men in feite Jeugdzorg verantwoordelijk en laten we wel wezen: Jeugdzorg was verantwoordelijk. Maar deze verantwoordelijkheid neemt men alleen in geval er bewezen kan worden dat Jeugdzorg, op de hoogte was en niets deed. Daarmee wordt de verantwoordelijk voor een melding van het misbruik van toen, gelegd bij het kind van toen. Alsof dat kind van toen zo even de telefoon kon pakken, of zo met bus en trein naar de plaatsende instantie kon gaan. Of dat een kind dat misbruik ondervond van groepsgenoten, maar zo even dat aan de leiding kon vertellen. Immers daders uiten doorgaans ernstige dreigementen om hun slachtoffer het zwijgen op te leggen.

De regels voor het Statuut zijn onder andere door Jeugdzorg zelf opgesteld. Jeugdzorg hoeft zich alleen maar te verdedigen tegen die bewijseis door te laten weten dat ze van niets hebben geweten en dus ook niets konden doen, want wanneer je niet weer dat een kind seksueel misbruikt wordt, dan kun je het misbruik ook niet laten stoppen. Er wordt van Jeugdzorg niet verlangd dat zij kunnen bewijzen dat alles in het werk is gesteld om de kinderen van toen goede zorg te bieden. Ze hoeven niet te bewijzen dat voogden één op één gesprekken hadden met de kinderen, ze hoeven zelfs niet te bewijzen dat ze überhaupt het kind regelmatig bezochten. Ze hoeven alleen maar aan te voeren dat ze niets wisten. En zelfs dat hoeft niet bewezen te worden, ze hoeven het alleen maar te zeggen. De bewijseis pakt vooral in het voordeel van Jeugdzorg uit. Voor het kind van toen is het in de meeste gevallen een niet te nemen hindernis. Geen wonder dat maar zo weinig mensen met (enig) succes een beroep kunnen doen op het Statuut. Voor de kinderen van toen, betekent dit alles vaak dat ze ook nu monddood gemaakt worden, want: wie gelooft er nu een kind?

Het melden van misbruik zou niet mogen verjaren. Daarom zou de mogelijk om gebruik te maken van de regelingen ook niet mogen verjaren. Daarom pleiten wij ervoor dat de einddatum, eind februari 2017, opgeschort wordt, immers: misbruik verjaart niet.

Er zijn 5.000 handtekeningen nodig om onze petitie aan te kunnen bieden aan de Tweede Kamer. Daarom hebben we ook uw handtekening nodig.

Ja, ik steun en onderteken deze petitie:

Aan het Ministerie van Veiligheid en Justitie en het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,

Hierbij verzoeken wij u om de volgende regel uit het Statuut te verwijderen:

  • De bewijseis, te weten: Jeugdzorg moet op de hoogte zijn geweest van het misbruik, door een medejongere wanneer het gaat om misbruik in een instelling, of door iemand binnen de directe kring van het pleeggezin, ingeval van misbruik binnen een pleeggezin, waarbij Jeugdzorg niets heeft ondernomen om het misbruik te stoppen.

Hierbij verzoeken wij u tevens om de volgende regel uit de Tijdelijke regeling en het Statuut te verwijderen:

  • De einddatum, te weten: 28 februari 2017

 

 

 

 

Het Kabinetsbesluit om het onderzoek van de Commissie De Winter uit te breiden met de met rechterlijke machtiging geplaatsten in de jeugd GGZ,  de alleenstaande onder voogdij staande minderjarige vreemdelingen, en de in doven- en blindeninternaten opgenomen minderjarigen, is positief te waarderen.

Op de site van de Commissie Geweld Jeugdzorg staat dat het onderzoek wat gehouden gaat worden over geweld binnen de jeugdzorg zeer waarschijnlijk breder getrokken wordt naar doven en blinden instellingen.

https://www.commissiegeweldjeugdzorg.nl/actueel/nieuws/verbreding-van-het-onderzoek-aanstaande.aspx

Hier zijn wij erg blij mee. Wij hopen op dezelfde (h)erkenning die jeugdzorg gaat krijgen, in de vorige eeuw was er immers geen keuze om naar een instelling voor doven of visueel gehandicapten te gaan. Leerplicht gold voor elk kind en de middelen waren er nog niet om regulier onderwijs te volgen.

Maar met deze stap in de goede richting zijn we er nog niet. Wij geloven pas dat het onderzoek er echt komt wanneer we de taakomschrijving van de commissie zien. Tevens vinden we het belangrijk dat het taboe op (seksueel) geweld verbroken wordt. De informatie voorziening, bijvoorbeeld waar hulp te vinden is, moet voor iedereen, dus ook voor visueel gehandicapten, bereikbaar en toegankelijk zijn.

https://www.facebook.com/ongezieneblinde/

 bed bugs 250x250

 De commissie Geweld Jeugdzorg vraagt via hun meldpunt om een lijst in te vullen. 

 Een lotgenoot heeft dit gedaan en de lijst geanonimiseerd beschikbaar gesteld voor publicatie.

Muziek & Lyrics: Rosemary Lengton okt 2016

Met het oog op de week tegen kindermishandeling (14 t/m 20 november 2016) wil ik graag mijn lied "Doorbreek het Zwijgen" met videoclip geheel belangeloos opdragen aan alle stichtingen en verenigingen die zich bezig houden tegen kindermishandelingen, voor belangstellenden en natuurlijk helemaal ook voor de slachtoffers zelf

Roos Haase ontvangt op 29 september de Van Dantzig-penning 2016 vanwege haar uitzonderlijke verdiensten in de aanpak van kindermishandeling en kinderverwaarlozing.

rooshaase

De penning wordt overhandigd tijdens het derde LOCK-congres Samenwerken aan veiligheid in Leusden. Roos Haase zet zich al meer dan dertig jaar onbezoldigd met tomeloze inzet in voor de veiligheid van kinderen.

Dries van Dantzig penning 300x277

Het geweld waar kinderen in de jeugdzorg mee te maken hebben gehad, voelt voor hoogleraar pedagogiek Micha de Winter als een dolksteek. Zijn commissie doet onderzoek naar het geweld in de jeugdzorg vanaf 1945 tot heden.

Lees hier het hele artikel in het AD.

Vanaf dinsdag 8 november is het meldpunt geopend via telefoonnr 0883717500.

Onlangs zijn de openingstijden van het telefonisch meldpunt aangepast. Ze zijn nu bereikbaar van maandag tot en met donderdag. tussen 09.30 en 12.30 uur. 

Mensen die graag telefonisch melding willen doen maar niet kunnen bellen binnen deze openingstijden, kunnen een mailtje sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Zij nemen dan zo snel mogelijk contact op om te kijken of er een belafspraak op een ander tijdstip mogelijk is. 

Beste mensen,

Op 14 juli 2016 heb ik telefonisch contact gehad met de directeur van het Schadefonds, mevrouw de Groot.

Ik heb met haar drie onderwerpen besproken:

1. 145 afwijzingen op een totaal van 616
2. De soms slechte communicatie en argumentatie vanuit het Schadefonds
3. Verslagen van de hoorzitting zijn blijkbaar niet beschikbaar voor de aanvrager.

Sanne werd jarenlang misbruikt en mishandeld, door familie, in tehuizen en door een loverboy. Niemand greep in. Haar tip: ‘Kijk ook eens naar dat meisje dat altijd lacht’. 

Lees hier het artikel op Linda Nieuws.

Jongeren Task Force op facebook:

https://www.facebook.com/jongerentaskforce/

Met deze uitspraak kiest Mischa de Winter op een heldere manier voor de ernst van het psychische en lichamelijke geweld in jeugdinstellingen, dit in tegenstelling tot Deetman in 2012 bij het onderzoek naar geweld in rk instellingen.
De maatschappelijke erkenning van de geschiedenis en van de levenslange gevolgen is van groot belang. Wij spreken de wens uit dat ook dwangarbeid en gedwongen afstand binnen de definitie van geweld beschreven worden als die vanuit verkeerde belangen werd opgelegd.

ONAFHANKELIJK MELDPUNT EN GOEDE BEGELEIDING

Voor mannen en vrouwen met een geschiedenis van geweld is een onafhankelijk meldpunt met goede begeleiding van groot belang vanaf de start van het vervolgonderzoek. Het ontbreken daarvan na het tweede Deetman onderzoek heeft veel schade gedaan aan slachtoffers van geweld in de rk instellingen. Slechts weinigen hebben na het rapport Deetman 2 over geweld in rk instellingen een acceptabele vorm van erkenning gevonden.

Namens het VPKK,

Annemie Knibbe
voor contact: http://www.vpkk.nl/vpkk-contact/contact-data-website.html

In Augustus van dit jaar werd ik gebeld door SHN met de vraag of ik mee wilde werken aan de campagne “verbreek de stilte”.

Wat vooraf ging…….

Het was ergens vorig jaar dat ik besloot de telefoon te pakken en SKIP te bellen. Ik wist het allemaal even niet meer. Ik wilde iets gaan ondernemen. Ik wilde een melding gaan doen bij het Schadefonds. Ik wist niet wat, hoe of waar te beginnen.

Wat een warm bad! Ik heb een heel fijn en bijzonder gesprek gehad. Ik weet nog goed dat ik, door dat gesprek, stappen heb gezet om dichter bij mijn gevoel te komen. Organiseren en regelen zit in mij, ik ben er goed in en krijg voor elkaar wat ik gedaan wil hebben. Dus vroeg ik de dame, wat moet ik doen? Welke informatie moet ik verzamelen om mijn melding te gaan doen. Zij zei mij meerdere malen, stop eens even! Dit gaat over jou! Je pakt het op als een klus die even gedaan moet worden maar dit gaat over JOU! Er vloeiden heel wat tranen! Wat moet ik nog vaak aan haar woorden denken. Dit gaat over mij!

PvdA, VVD en PVV stemmen tegen en motie voor verbreding van het onderzoek naar geweld in de jeugdzorg

ninekooimantweet

Verder onderzoek naar geweld in de jeugdzorg is zowel haalbaar als zinvol. Dat concludeert de commissie de Winter in het vooronderzoek naar geweld in de jeugdzorg van 1945 tot heden. Minister Van der Steur (Veiligheid en Justitie) en staatssecretaris Van Rijn (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) hebben de resultaten van het vooronderzoek vandaag in ontvangst genomen. Beide bewindspersonen zijn tevreden met deze conclusie, omdat daarmee erkenning kan worden geboden aan slachtoffers. Zij spraken hun waardering uit voor de inzet van de commissie en het vele werk dat door hen is verricht. Naar aanleiding van de resultaten van het vooronderzoek stelt het kabinet daarom een onderzoek in naar geweld jegens minderjarigen die tussen 1945 en heden onder verantwoordelijkheid van de overheid zijn geplaatst in (rijks)instellingen en in pleeggezinnen.

Lees hier het hele artikel en de rapportage!

Symposium “Wat wél werkt!”

Het spanningsveld tussen eigen regie en professionele hulpverlening.

Georganiseerd door hulpverleningnaseksueelmisbruik.nl
Ivonne Meeuwsen en Agnes van der Graaf

 

Zaterdag 12 november jl. mocht ik, namens SKIP, naar bovenstaand symposium. Ik was heel blij met de mogelijkheid om met mijn gipsen voet mee te kunnen rijden. Anders had ik deze mooie dag moeten missen.
Bij binnenkomst was er een warm ontvangst door Ivonne. Van Agnes kreeg elke deelnemer een programmaboekje en een badge. Een badge vind ik dit zelf erg fijn als ik mij als eenling in een groep met voornamelijk onbekende begeef.
Net voor aanvang van het programma een leuke spontane ontmoeting met Linda van SKIP. Dat maakt het alleen komen toch wat aangenamer.

Stijn verbruggen op twitter: In Trouw: Onderzoek geweld in jeugdzorg moet breder. 'Als je nu onderscheid maakt, kun je straks weer een nieuwe commissie instellen'

 trouw onderzoekjeugdzorgmoetbreder

“Ik voelde mij een object, een waardeloos prul waarop geslagen mocht worden, die beledigd mocht worden, die vernederd mocht worden.”

Lees hier het hele artikel van Brandpunt.

Subcategorieën